Henriëtte Coppens, voormalig onderzoekster van het ICLON, bedroeg tijdens de bijeenkomst over Artisticiteit en muziekonderwijs van 4 maart een gedicht van Ida Gerhardt voor om haar positie te verduidelijken. Het gedicht blijkt een prachtige en rijke metafoor: “Mijn citaat is een gedicht van Ida Gerhardt, Zueignung, over de spagaat tussen kunstenares en docent. Zij was lerares klassieke talen en onderscheidde dat werk van haar kunstzinnige activiteit; in dit gedicht overstijgt zij die spagaat in het beeld van Pegasus, het beeld van haar creativiteit of inspiratie die haar ook binnen de muren van de school bereikt. Lesgeven is ook een kunst, zegt ze eigenlijk.”

Zueignung

Dag Pegasus! – Wat doe jíj hier in het gebouw?
Ik ben met zaterdagse thema’s nagebleven.
Kijk niet: mijn kleren zijn vol krijt, mijn ogen grauw;
en rode inkt blijft altijd aan mijn vingers kleven.

Ja, dit is zogezegd de school. – Wat wil je nou?
Ik heb mezelf al zoveel maanden afgeschreven…
Of dacht je dat we – God, wat is het buiten blauw! –
door de kapotte tuimelramen konden zweven?

Jij hoort daarbuiten, Pegasus, en hier hoor ik.
O, doe dát niet, kniel niet op deze planken vloer
vol stof – en dat voor míj, mijn trots, mijn prachtig dier

Pegasus – laat mij, dat ik in je manen snik.
Wist jíj dan hoeveel malen ik mijzelf ontvoer,
nochtans, om deze kind’ren? – Dráág mij: ik ben hier.

Ida Gerhardt